«Στο ξεκίνημα της ανάρρωσής μου ένα παλιό μέλος του προγράμματός μας είπε ότι ένιωσε απελευθέρωση όταν η υποστηρίκτριά της τής είπε ότι "θα μπορούσε να απομακρυνθεί από την τρέλα"». ΜΚΒ σελ. 628

Τα πάντα ήταν αποδεκτά στις δυσλειτουργικές μας οικογένειες. Μάθαμε από τους γονείς μας ότι ήταν εντάξει να προσβάλουμε ο ένας τον άλλο και να χειραγωγούμε μέσω επίπονου σαρκασμού. Δεν μάθαμε πώς να επιδοκιμάζουμε ο ένας τον άλλο για τα ταλέντα μας ή να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον με αγάπη και ευγένεια.

Δεν είναι να απορεί κανείς που η συναισθηματική νηφαλιότητα αποτελεί έναν τόσο αινιγματικό όρο όταν τελικά διαβάζουμε γι' αυτήν στο Μεγάλο Κόκκινο Βιβλίο. Όταν δουλεύουμε το πρόγραμμα των ΕΠΑ και τα Βήματα με έναν υποστηρικτή και προσφέρουμε υπηρεσία, η ζωή μάς ανοίγεται. Μπορούμε να αρχίσουμε να βιώνουμε ό,τι υπόσχεται το πρόγραμμα: γαλήνη και ηρεμία.

Οι δυσλειτουργικές καταστάσεις που έχουμε ζήσει μπορούν να παρομοιαστούν με την αποστράγγιση νερού στην μπανιέρα - υπάρχει μία δίνη στο τέλος. Στην ανάρρωση μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τις επαναλαμβανόμενες καταστάσεις που μας τραβάνε στο ρεύμα του χάους και μας κρατάνε κολλημένους. Αρχίζουμε να βαδίζουμε μακριά από καυστικές καταστάσεις και αποφεύγουμε τον παραλογισμό. Ξεκινάμε να κάνουμε καλύτερες επιλογές και μαθαίνουμε να κινούμαστε μακριά από την «τρέλα».

Σήμερα θα εξασκηθώ στη συναισθηματική νηφαλιότητα και θα αφήσω την προσπάθεια να αλλάξω άλλους ανθρώπους και πράγματα. Παραμένω επικεντρωμένος στη γαλήνη του προγράμματος των ΕΠΑ.