«Χρησιμοποιώντας το πρόγραμμά μας και την υποστήριξη από την αδελφότητά μας, μαθαίνουμε ότι μπορούμε να επιφέρουμε αλλαγές στη δουλειά μας». ΜΚΒ σελ. 425

Στη δουλειά, πολλοί προσέξαμε ότι ήμασταν υπερβολικά ανήσυχοι. Όταν μιλήσαμε για τις δυσκολίες μας στη δουλειά, ένα μέλος στα ΕΠΑ μάς ρώτησε αν είχαμε διαβάσει ποτέ το Κεφάλαιο 14 «Εφαρμόζοντας το Πρόγραμμά μας στη δουλειά».

Όταν το διαβάσαμε, δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πόσο αληθινό ήταν. Για άλλη μία φορά, η βιβλιογραφία των ΕΠΑ μάς είπε πράγματα για τον εαυτό μας που δε γνωρίζαμε. Αρχίσαμε να βλέπουμε τον εαυτό μας και τη δουλειά μας με άλλα μάτια. Μάθαμε ότι σχετιζόμασταν με τα άτομα της δουλειάς σαν να ήταν η πατρική μας οικογένεια. Τους είδαμε μέσα από το φίλτρο των Χαρακτηριστικών μας από τη Λίστα και συμπεριφερόμασταν αντιστοίχως σε κάθε πρόσωπο, ανάλογα με τη διάθεσή τους ή/και σύμφωνα με το ποιο πρόσωπο της οικογένειάς μας μάς θύμιζαν.

Με το να βασιζόμαστε σε μια Ανώτερη Δύναμη, στην υποστήριξη των συγκεντρώσεων και των συνοδοιπόρων μας στο πρόγραμμα και στη συνεχή δουλειά μας με τα Βήματα, παρατηρούμε τώρα μικρές αλλαγές εδώ και εκεί. Είμαστε ικανοί να κάνουμε μια παύση και να διερωτηθούμε: «Αυτή η μεγάλη αντίδραση που αισθάνομαι, βασίζεται στο εδώ και τώρα; Τί μου θυμίζει;». Χρησιμοποιούμε τα εργαλεία ανάρρωσης και στη διάρκεια αυτών των στιγμών τηλεφωνούμε ή στέλνουμε e-mail στους υποστηρικτές μας στην ανάρρωση για να επεξεργαστούμε τις εμπειρίες μας. Πριν καλά-καλά το καταλάβουμε, η ανάρρωσή μας είναι παρούσα σε όλα τα κομμάτια της ζωής μας και ειδικά στη δουλειά.

Σήμερα θα θυμηθώ ότι είμαι ασφαλής και σημαντικός, είτε είμαι στο σπίτι είτε στη δουλειά είτε κάπου ανάμεσα.