«Αυτονομία δε σημαίνει ότι μία ομάδα ΕΠΑ είναι απομονωμένη και γενικότερα πέρα από το πεδίο δράσης της αδελφότητας. Δεν χρησιμοποιούμε την αυτονομία για να δικαιολογήσουμε αλλαγές στο πρόγραμμα των ΕΠΑ ή στο μήνυμά του για να ταιριάζει στις προσωπικές μας επιθυμίες». ΜΚΒ σελ. 608

Η εστίαση των ΕΠΑ είναι η δουλειά με τα Βήματα και η τήρηση των Παραδόσεων. Το να μην αναφερόμαστε σε αυτά παρά ελάχιστες φορές συνεπάγεται ότι εκείνοι που παρακολουθούν τις συγκεντρώσεις στερούνται των ουσιαστικών εργαλείων που θα τους βοηθήσουν να αναρρώσουν.

Κατ' ανάλογο τρόπο, εάν μία ομάδα απαιτεί να ακολουθείται μία συγκεκριμένη πνευματική ή θρησκευτική πεποίθηση αφαιρείται η βασική ελευθερία επιλογής και η ομάδα δε θα πρέπει να αποκαλείται ομάδα των ΕΠΑ. Είμαστε ένα πνευματικό πρόγραμμα όπου κάθε πρόσωπο είναι ελεύθερο να επιλέξει ή όχι μία Ανώτερη Δύναμη. Δεν υπάρχουν διαταγές.

Οι ομάδες είναι πιο πιθανόν να παραμείνουν στη σωστή κατεύθυνση όταν κάθε πρόσωπο έχει την ικανότητα να ζητήσει μία ομάδα συνείδησης, κάτι που παρέχει στους συμμετέχοντας ένα αίσθημα ασφάλειας. Δεν υπάρχει καμία επανάληψη της παιδικής μας ηλικίας όπου είχαν θεσπιστεί κανόνες του τύπου: «επειδή το λέω εγώ». Κανένα πρόσωπο και καμία κλίκα ανθρώπων δε θα πρέπει να λαμβάνει ομαδικές αποφάσεις. Οι συγκεντρώσεις εργασίας της ομάδας εννοείται ότι είναι ανοιχτές σε όλα τα μέλη της συγκέντρωσης. Αυτή είναι η αρχή της υγιούς καθοδήγησης που δεν είχαμε κατά την ανατροφή μας αλλά την βρίσκουμε στα ΕΠΑ.

Σήμερα θα μου δώσω την άδεια να αμφισβητήσω με σεβασμό τον τρόπο λειτουργίας των συγκεντρώσεών μου όταν κάτι δε φαίνεται να πηγαίνει καλά, συμπεριλαμβανομένου του που πάνε τα χρήματα και εάν φαίνεται να απομακρυνόμαστε από τα Βήματα και τις Παραδόσεις. Στα ΕΠΑ καθένας είναι τόσο σημαντικός όσο και ο διπλανός του.