«Μία υποτροπή στα ΕΠΑ μπορεί να φέρει την επιστροφή μίας αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Η συμπεριφορά μπορεί να περιλαμβάνει το να τρώμε λόγω συναισθημάτων, χρήση ναρκωτικών, ψυχαναγκαστικές σεξουαλικές σχέσεις ή άλλες επιβλαβείς συμπεριφορές». ΜΚΒ σελ. 391

Ως παιδιά, δε μας επιτράπηκε να βιώσουμε τα συναισθήματά μας. Δεν ήταν ασφαλές να πούμε ότι νιώθαμε λυπημένοι, φοβισμένοι ή θυμωμένοι. Το να αγνοούμε τα συναισθήματά μας μάς πλήγωνε βαθιά. Για να απαλύνουμε τον πόνο μας, πολλοί στραφήκαμε σε μία εθιστική συμπεριφορά, που για κάποιους ήταν το να βρίσκουμε ανακούφιση στο φαγητό. Αλλά αυτό προκάλεσε την αύξηση του βάρους μας και μια αίσθηση ντροπής για τα φουσκωμένα σώματά μας. Τα μέλη της οικογένειάς μας και άλλοι μας κορόιδευαν. Ήταν ένας άδικος κύκλος: το φαγητό μάς ανακούφιζε, αλλά αυτή η ανακούφιση μάς προκαλούσε ακόμα περισσότερα προβλήματα από ό,τι αρχικά. Δοκιμάσαμε ό,τι μπορούσαμε να σκεφτούμε, αλλά τίποτα δε δούλεψε μόνιμα για να σταματήσει αυτός ο κύκλος. Είχαμε παραλύσει από μίσος για τον εαυτό μας.

Η ομορφιά του προγράμματος των ΕΠΑ βρίσκεται στην εγγυημένη θεραπεία από τη ζημιά της παιδικής μας ηλικίας. Βρίσκουμε ανακούφιση στην εφαρμογή των 12 Βημάτων, κάτι που επαναφέρει την κλεμμένη μας ταυτότητα. Καθώς αναρρώνουμε, αναδύονται δεκαετίες συσσωρευμένων συναισθημάτων και θαμμένων αναμνήσεων. Η Ανώτερή μας Δύναμη μάς βοηθάει να διαχειριστούμε αυτά τα συναισθήματα και να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Ο στοργικός μας γονιός καθοδηγεί το Εσωτερικό μας Παιδί μέσα από κάθε συναίσθημα, με την τρυφερότητα που λαχταράμε και την αξιοπρέπεια που αξίζουμε.

Σήμερα, όταν αναδύονται δυνατά συναισθήματα, θα θυμάμαι ότι έχω τα σωστά εργαλεία έτοιμα και σε αναμονή. Μπορώ να χρησιμοποιήσω τα Βήματα, τις συγκεντρώσεις και το τηλέφωνο για να με βοηθήσουν να βρω αληθινή ανακούφιση.