«Για να αντέξουμε τον έντονο πόνο μιας ζωής μέσα στον παραλογισμό και για να έχουμε έστω και λίγη αίσθηση του ελέγχου θα πρέπει να αρνηθούμε τα συναισθήματά μας και να κρύψουμε την ευαλωτότητά μας». ΜΚΒ σελ. 356

Κατά την ανατροφή μας θρυμματιστήκαμε σε πολλά κομμάτια. Εξαιτίας του παραλογισμού γύρω μας, μάθαμε να κρύβουμε τις πιο ευάλωτες πλευρές μας προκειμένου να επιβιώσουμε. Ορισμένοι αποκτήσαμε πολλαπλές προσωπικότητες ενώ κάποιοι άλλοι «κομματιαστήκαμε» λιγότερο, αλλά όλοι καταλήξαμε να είμαστε μουδιασμένοι με κάποιον τρόπο. Προσαρμοστήκαμε και υιοθετήσαμε όσες τεχνικές επιβίωσης χρειαστήκαμε.

Στην ανάρρωση στα ΕΠΑ μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να αποκαλυφθούν κάποιες από τις πλευρές μας - έως ότου εμπιστευτούν ότι υπάρχει ένας εσωτερικός στοργικός γονιός που τις αποδέχεται.

Δουλεύουμε με τους συνεργάτες μας στην ανάρρωση και ανακαλύπτουμε πώς να προσφέρουμε στον εαυτό μας τη στοργή, την αγάπη, τη συμπόνια και την κατανόηση που δε λάβαμε ως παιδιά. Καθώς παρηγορούμε και προστατεύουμε το Εσωτερικό μας Παιδί, θέτουμε ως προτεραιότητα την ανάρρωσή μας μαθαίνοντας να σιωπούμε για να διαπιστώσουμε ποια συναισθήματα αναδύονται - ποιες αναμνήσεις επανέρχονται.

Για να βοηθήσουμε να διασφαλιστεί ότι τα δωμάτια ανάρρωσης είναι διαθέσιμα σε μας και τους άλλους μπορούμε επίσης να προσφέρουμε σε κάποιο βαθμό υπηρεσία στις συγκεντρώσεις μας. Βλέπουμε ότι η ειλικρίνειά μας μπορεί να ενθαρρύνει άλλους να αντιμετωπίσουν τους δικούς τους φόβους, καθώς μαθαίνουμε μαζί πώς να έχουμε την εμπειρία της ισορροπίας στη ζωή μας.

Σήμερα θα ακούσω και θα παρηγορήσω το Εσωτερικό μου Παιδί, με το να αποδέχομαι όλες τις πλευρές του εαυτού μου που με κάνουν μοναδικό. Ανυπομονώ να δω το ποιος μπορώ να γίνω καθώς αναρρώνω.