«Ισορροπούμε τις εμπειρίες μας ως παιδιά με τη γνώση ότι μέσα από τα ΕΠΑ έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να σπάσουμε τον κύκλο της οικογενειακής δυσλειτουργίας». ΜΚΒ σελ. 95

Πολλά μέλη της οικογένειάς μας φαινόταν να ζουν από τη μία αντιδραστική στιγμή στην επόμενη. Συνηθίζαμε να μην προγραμματίζουμε εκ των προτέρων για ενδεχόμενα ή/και για τους βέλτιστους τρόπους προσέγγισης καταστάσεων. Ως ενήλικες μερικοί προσπαθήσαμε να αλλάξουμε αυτό το μοτίβο, ίσως κατά την ανατροφή της δικής μας οικογένεια. Ίσως να γίναμε άκαμπτοι κατά τον προγραμματισμό μας για να υπερ-αντισταθμίσουμε το χάος που είχαμε βιώσει ή ίσως συχνά να αισθανόμασταν καταβεβλημένοι. Δε φαινόταν να είχαμε την ικανότητα να δούμε την ευρύτερη εικόνα και να δράσουμε αναλόγως και συνεχώς επιπλήτταμε τον εαυτό μας για αυτό το ελάττωμα του χαρακτήρα μας.

Όταν βρίσκουμε έναν νέο τρόπο ζωής στην ανάρρωση, κάνουμε τη δουλειά για να σβήσουμε τις παλιές κασέτες και τους παλιούς τρόπους συμπεριφοράς. Αλλά οι βαθιά ριζωμένες συνήθειες δεν αλλάζουν μέσα σε ένα βράδυ. Όταν νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε οποιοδήποτε από τα δύο άκρα της αντίδρασης - πολύ άκαμπτοι ή καταβεβλημένοι - ανοίγουμε τη νέα μας εργαλειοθήκη και βρίσκουμε έναν τρόπο για να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας, είτε μέσα από ένα τηλεφώνημα είτε χρησιμοποιώντας κάποιο άλλο εργαλείο ανάρρωσης. Μέσα από αυτό ενισχύουμε την απόφασή μας να ζήσουμε συνειδητά τη ζωή μας. Μέσα από την ισορροπία που είμαστε σε θέση να ενσωματώσουμε, βρίσκουμε σκοπό και ελπίδα. Αυτό μας οδηγεί στην ηρεμία και τη γαλήνη που πάντα αξίζαμε.

Σήμερα θα κάνω μία παύση και θα σκεφτώ πώς θέλω να ζήσω την ημέρα μου. Δηλώνω υπεύθυνα ότι αξίζω να ζήσω την ισορροπημένη ζωή που επιλέγω, όχι μια ζωή που απλά μου συμβαίνει.