«Κλινικές έρευνες υποδηλώνουν σθεναρά ότι το τραύμα ή η παραμέληση κατά την παιδική ηλικία αποθηκεύονται στον ιστό του παιδιού. Το συναισθηματικό ή σωματικό τραύμα δε φεύγει χωρίς μία προσπάθεια να εντοπίσουμε την αρχική αιτία». ΜΚΒ σελ. 17

Ίσως να είχαν πει: «Είναι στα κόκαλά σου». «Κάτι συμβαίνει με όλη την οικογένεια». Από αυτές τις δηλώσεις προκύπτει μόνο η εξής ερώτηση που συχνά παραβλέπεται: «Γιατί;».

Εφόσον το τραύμα από τους προγόνους μας έχει αποθηκευτεί μέσα μας, τότε το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για το επανορθωτικό κομμάτι του σώματος. Στην πραγματικότητα, όταν δουλεύουμε τα Βήματα, ξαναγινόμαστε οι γονείς του εαυτού μας, πηγαίνουμε στις συγκεντρώσεις και ερχόμαστε σε επαφή με ένα συνοδοιπόρο στο πρόγραμμα, χρησιμοποιούμε κάποια από τα πιο δυνατά εργαλεία που είναι γνωστά ότι επαναφέρουν το σώμα μας σε μια ισορροπημένη φυσική κατάσταση. Αυτό δεν είναι εύκολο και συχνά απαιτείται σημαντική προσπάθεια και επιμονή και ίσως ακόμη να συνοδευτεί από μια περιστασιακή ή ακόμη και συχνή υποτροπή ως ΕΠΑ.

Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει ευκολότερος, απαλότερος δρόμος. Η διαδικασία της ανάρρωσης περιλαμβάνει αληθινή δουλειά και αποφασιστικότητα που αποφέρει οφέλη πέρα από τις προσδοκίες μας. Αν είμαστε πρόθυμοι να παραμείνουμε σε αυτό το ταξίδι ανάρρωσης, αν εμπιστευόμαστε τα Βήματα και τις Υποσχέσεις, το σώμα μας μπορεί να απελευθερώσει το αποθηκευμένο τραύμα και να επέλθει αληθινή ανακούφιση. Προορισμός είναι θαύμα της ανάρρωσης και μπορούμε να φτάσουμε εκεί.

Σήμερα θα δώσω ιδιαίτερη προσοχή στο σώμα μου και στις ενδείξεις που μου δίνει για το αποθηκευμένο μου τραύμα. Διαβεβαιώνω τον εαυτό μου ότι με το να χρησιμοποιώ τα Βήματα και να ξαναγίνομαι ο στοργικός γονιός του εαυτού μου, μπορεί να απελευθερωθεί η ενέργεια του τραύματος για να μπορέσω να βιώσω μια πληρότητα που δε θα μπορούσα να είχα φανταστεί.