«Η ταπεινότητα προέρχεται από το Θεό και είναι αδερφή της ανωνυμίας, μίας θεμελιώδους αρχής των Δώδεκα Βημάτων και των Δώδεκα Παραδόσεων. Μέσα από την ανωνυμία, εξασκούμαστε στην υπηρεσία με αγάπη». ΜΚΒ σελ. 223

Στην οικογένειά μας, η ταπεινότητα και η ταπείνωση συχνά συγχέονταν και μας οδήγησαν να γίνουμε είτε πολύ παθητικοί, επιθετικοί ή παθητικο-επιθετικοί. Μέσα από τη δουλειά με τα Δώδεκα Βήματα και τις Δώδεκα Παραδόσεις, μας δίνεται ένας διαφορετικός ορισμός της ταπεινότητας. Στα ΕΠΑ, ταπεινότητα σημαίνει να είμαστε αυτό που ήταν γραφτό να γίνουμε προτού «μολυνθούμε» από τη δυσλειτουργία της οικογένειά μας και πριν ανακυκλώσουμε αυτή τη δυσλειτουργία στη δική μας ζωή. Σημαίνει να είμαστε ο Αληθινός μας Εαυτός.

Η ανωνυμία είναι λογικό να συγχέεται με την επιθυμία της αλκοολικής/δυσλειτουργικής μας οικογένειας να κρατάμε μυστικά. Η διαφορά είναι ότι στα ΕΠΑ, δεν μοιραζόμαστε ό,τι λένε οι άλλοι στις συγκεντρώσεις μας ούτε λέμε ποιος ήταν σε αυτές, για να προσφέρουμε ασφάλεια ο ένας στον άλλον. Αυτή η γνώση μας επιτρέπει να νιώθουμε ασφαλείς να μοιραστούμε τη δική μας ιστορία. Όταν μπαίνουμε στον πειρασμό να κρίνουμε, να γελοιοποιήσουμε ή να μιλήσουμε για κάποιον άλλον, μας υπενθυμίζεται ότι μέσα από την πρακτική του να προστατεύουμε την ανωνυμία και την εχεμύθεια των συνοδοιπόρων μας στα ΕΠΑ, έχουμε τώρα έναν ανώτερο σκοπό, ένα υγιές όριο που δίνει ζωή αντί να την ελαττώνει.

Η δυνατότητα να προσφέρουμε υπηρεσία στα ΕΠΑ απορρέει από την κατανόησή μας αυτών των αρχών στη ζωή μας. Ο νεοφερμένος το νιώθει, το παλιό μέλος το εκτιμάει και η Ανώτερή μας Δύναμη το αγαπάει.

Σήμερα η αγάπη για τους συνοδοιπόρους μου στα ΕΠΑ, η ταπεινότητα και η ανωνυμία θα μου παρέχουν ένα θετικό κίνητρο για την υπηρεσία που ίσως επιλέξω να προσφέρω στα ΕΠΑ.