«Το πρώτο βήμα για να ξαναγίνουμε ο στοργικός γονιός του εαυτού μας περιλαμβάνει το να αναγνωρίσουμε τη φωνή αγάπης μέσα μας». ΜΚΒ σελ. 298

Η ανατροφή μας σε μια δυσλειτουργική οικογένεια ήταν χαοτική. Ήμασταν εξαιρετικά προσεκτικοί, σαν να περπατούσαμε σε ναρκοπέδιο, όπου αναμέναμε μια αναπόφευκτη έκρηξη ή κρατούσαμε την αναπνοή μας και περιμέναμε να αρχίσει ο πόλεμος. Το πρωί - μετά από μια βάναυση νύχτα - όλοι προσποιούμασταν ότι δεν είχε συμβεί τίποτα.

Όταν πρωτοήρθαμε στα ΕΠΑ, πολλοί ήμασταν θυμωμένοι, αμυντικοί και στο χείλος του γκρεμού. Βρισκόμασταν είτε στη μέση του χάους είτε σε βαθιά απομόνωση. Γνωρίζαμε πολύ καλά πώς είναι να είμαστε πάνω σε αυτή τη συναισθηματική δίνη της ζωής: τη μια στιγμή στην κορυφή και την άλλη στον πάτο.

Αυτό που μαθαίνουμε σε αυτό το πρόγραμμα είναι ότι είναι ζωτικής σημασίας να είμαστε παρόντες και να το δουλεύουμε. Καθώς μαθαίνουμε την αξία της παράδοσης, της αποδοχής, της αγάπης και της συγχώρεσης, αρχίζουμε να χτίζουμε γερά θεμέλια για έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Μαθαίνουμε να ξαναγινόμαστε οι γονείς του εαυτού μας, που σημαίνει ότι γινόμαστε ο στοργικός γονιός που εφοδιάζει το Εσωτερικό μας Παιδί με όλα εκείνα που δε λάβαμε από την οικογένειά μας. Είναι σαν να ξεκινάμε από την αρχή, σχεδόν σαν να ξαναγεννιόμαστε.

Σήμερα είμαι ευγνώμων για όλα όσα μου έμαθαν τα ΕΠΑ για την αξία των επιλογών μου και του πώς να ξαναγίνομαι ο στοργικός γονιός του εαυτού μου. Κάθε μέρα κάνω μια νέα αρχή και προσφέρω στο Εσωτερικό μου Παιδί μόνο θετικά μηνύματα.