«Στα ΕΠΑ κάθε πρόσωπο μπορεί να μοιράζεται τα συναισθήματα και τις αντιλήψεις του χωρίς κριτική από τους άλλους. Ως μέρος της δημιουργίας αυτής της ασφάλειας ζητάμε από τα μέλη της ομάδας να αποφεύγουν το διάλογο στις συγκεντρώσεις». ΜΚΒ σελ. 342

Όταν αρχίζουμε να παρακολουθούμε συγκεντρώσεις, μπορεί να είμαστε μπερδεμένοι με τους λόγους ύπαρξης του κανόνα της αποφυγής «διαλόγου κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης». Αυτό φαίνεται δύσκολο να τηρηθεί, ειδικά όταν κάποιος κλαίει. Μα..δεν χρειάζεται παρηγοριά και βοήθεια; Αλλά μας έχουν πει ότι αυτό είναι «διόρθωση», μία δεξιότητα που πολλοί αποκτήσαμε ως παιδιά.

Στα ΕΠΑ μαθαίνουμε ότι ο κανόνας της αποφυγής «διαλόγου κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης» είναι ένα ιερό στοιχείο που κάνει το πρόγραμμα να δουλεύει τόσο καλά. Με το να τιμούμε ο ένας τον άλλον με την πλήρη προσοχή μας όταν μοιραζόμαστε, όλοι παίρνουμε κάτι το οποίο δε μας παραχωρήθηκε καθώς μεγαλώναμε στη δυσλειτουργική μας οικογένεια: προσοχή. Το να μας επιτρέπεται να εκφραστούμε χωρίς επιφυλάξεις είναι ένα σπουδαίο δώρο. Όταν κανείς δε μας διακόπτει ή δεν προσπαθεί να μας παρηγορήσει, νιώθουμε ότι μας σέβονται - κανείς δεν μας κρίνει. Και όταν οι άλλοι μιλάνε, ακούμε και μαθαίνουμε από τα μαθήματά τους. Εάν νιώθουμε άβολα και θέλουμε να τους διορθώσουμε, κάνουμε μία παύση και αναλογιζόμαστε γιατί νιώθουμε έτσι.

Με το να εμφανιζόμαστε στις συγκεντρώσεις, να μοιραζόμαστε τις ειλικρινείς εμπειρίες μας και να ακούμε σιωπηλά τους άλλους, συμμετέχουμε στην καρδιά αυτού που κάνει το πρόγραμμα επιτυχημένο. Αυτή η πρακτική μάς κάνει από κοινού δυνατότερους.

Σήμερα σε μία συγκέντρωση θα ακούσω σιωπηλά όταν κάποιος άλλος μοιράζεται την εμπειρία, τη δύναμη και την ελπίδα του. Νιώθω καλά γνωρίζοντας ότι θα έχω τον ίδιο σεβασμό από τους άλλους.