«Στα ΕΠΑ μαθαίνουμε να αφήνουμε τον έλεγχο σε στάδια. Το αλεξίπτωτό μας είναι τα Δώδεκα Βήματα και μία Ανώτερη Δύναμη της κατανόησής μας». ΜΚΒ σελ. 40

Κατά την ανατροφή μας ίσως να είχαμε νιώσει ότι ελεγχόμασταν από τους γονείς μας και τη χειροπιαστή δυσλειτουργία που μας περιέβαλε. Ως αποτέλεσμα στην ενήλικη ζωή μας βρήκαμε τρόπους να παίρνουμε τον έλεγχο είτε άμεσα είτε παθητικά μέσω συγκεκαλυμμένης χειραγώγησης. Το να έχουμε τον έλεγχο μάς έκανε να νομίζουμε ότι μπορούσαμε να καθορίζουμε το πεπρωμένο μας.

Όμως η προσπάθεια να ελέγχουμε ανθρώπους και καταστάσεις είναι μία εξοντωτική δουλειά. Εάν είμαστε αληθινά ειλικρινείς με τον εαυτό μας συνειδητοποιούμε ότι ο έλεγχος που νομίζουμε ότι έχουμε είναι μία ψευδαίσθηση. Πολλοί το μάθαμε αυτό με τον δύσκολο τρόπο, όταν τα πράγματα άρχισαν να καταρρέουν γύρω μας.

Δουλεύοντας τα Δώδεκα Βήματα με τη βοήθεια μίας Ανώτερης Δύναμης και των συνοδοιπόρων μας στο πρόγραμμα καταλήγουμε να πιστεύουμε ότι η εστίασή μας στην απόκτηση και τη διατήρηση του ελέγχου δεν αφήνει πολύ χώρο για υγιή πράγματα στη ζωή μας όπως θετική αυτοεκτίμηση, ισορροπημένες σχέσεις, αυθορμητισμό και έναν κόσμο γεμάτο πιθανότητες.

Μαθαίνουμε επίσης ότι η παράδοση του ελέγχου περνάει από στάδια. Εξάλλου μαθαίνουμε να αλλάζουμε μία βαθιά ριζωμένη συμπεριφορά που χρειάστηκε πολλά χρόνια για να «τελειοποιηθεί». Το κλειδί είναι να είμαστε τρυφεροί με τον εαυτό μας.

Σήμερα θα εξασκηθώ στην παράδοση του ελέγχου που με τόσο μόχθο θέλω να έχω πάνω στους ανθρώπους και στα γεγονότα στη ζωή μου. Θα συγχωρέσω τον εαυτό μου εάν παραστρατήσω.