«Συνειδητοποιούμε ότι εξασκούμαστε στην έννοια της αυτο-συγχώρεσης, όταν ακούμε τον εαυτό μας να μιλάει για το πώς να είμαστε τρυφεροί μαζί του». ΜΚΒ σελ. 113

Το να φερόμαστε με τρυφερότητα στον εαυτό μας δεν είναι η δεύτερή μας φύση. Λίγοι είχαμε καλά πρότυπα πάνω σε αυτό. Ως αποτέλεσμα μάθαμε να κλειδώνουμε τις σκέψεις στο κεφάλι μας εκεί όπου συχνά νιώθαμε έρμαια των αρνητικών μηνυμάτων.

Καθώς μαθαίνουμε να νοιαζόμαστε για τις ανάγκες του Εσωτερικού Παιδιού μας, αρχίζουμε να ελευθερωνόμαστε από τη σκληρή αυτοκριτική που «ακονίσαμε» με τα χρόνια. Μας επιτρέπουμε να είμαστε άνθρωποι και αναγνωρίζουμε ότι το να είμαστε άνθρωποι σημαίνει να κάνουμε λάθη.

Μπορεί συνεχώς να αναβιώνουμε τις πράξεις μας επειδή πιστεύουμε ότι κάναμε λάθος. Τα ΕΠΑ μάς προσφέρουν πολλές νέες διεξόδους που μας βοηθούν να κατευνάσουμε την εσωτερική επικριτική φωνή μας. Μπορούμε να τηλεφωνήσουμε σε ένα μέλος, να διαβάσουμε από το Μεγάλο Κόκκινο Βιβλίο, να πάρουμε μέρος σε μια φυσική ή τηλεφωνική συγκέντρωση, να προσευχηθούμε, να διαλογιστούμε ή να εφαρμόσουμε μια σειρά από νέες συμπεριφορές. Η λίστα είναι μεγάλη και αποτελεσματική.

Μαθαίνουμε να κάνουμε απογραφή των πράξεών μας όταν πιστεύουμε ότι κάναμε κάτι λάθος και επιβεβαιώνουμε τα συναισθήματά μας. Μπορεί να σφάλαμε, μπορεί να υποτροπιάσαμε. Μπορεί να ακούμε αναληθή μηνύματα από την παιδική μας ηλικία. Όταν είμαστε ανοιχτοί σε μια καθημερινή απογραφή, μπορούμε να αλλάξουμε μια κατάσταση - να εφαρμόσουμε μια υγιή συμπεριφορά. Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ανθρώπινη φύση μας και τη λαχτάρα μας για ανάπτυξη.

Σήμερα θα δείξω στο Εσωτερικό μου Παιδί αγάπη και αποδοχή κάνοντας πράξη την τρυφερότητα και την αυτό-συγχώρεση.