«Θα επιλέγουμε να αγαπάμε ανθρώπους που μπορούν να αγαπούν και να είναι υπεύθυνοι για τον εαυτό τους». ΜΚΒ σελ. 591

Πριν έρθουμε στα ΕΠΑ δεν είχαμε επίγνωση για πάρα πολλά πράγματα. Ίσως το πιο επώδυνο ήταν ότι ασυνείδητα επιλέγαμε ανθρώπους που νομίζαμε ότι αγαπούσαμε.

Ως παιδιά θέλαμε να αγαπήσουμε τους γονείς μας. Έτσι παραβλέψαμε τη δυσλειτουργία τους για να τους κάνουμε αγαπητούς στα μάτια μας. Άλλωστε η εναλλακτική ήταν να τους δούμε όπως πραγματικά ήταν και να φύγουμε - μια επιλογή που σπάνια είναι δυνατή για ένα παιδί.

Ως ενήλικες ασυνείδητα συνεχίσαμε να επιλέγουμε να αγαπάμε άλλους δυσλειτουργικούς ανθρώπους, ώσπου μια μέρα το καταλάβαμε. Κάτι ήταν τρομερά οικείο στους ανθρώπους που είχαμε διαλέξει να αγαπήσουμε. Ήταν σαν ντεζαβού, για άλλη μία φορά.

Καθώς αποκτούμε επίγνωση για τις εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας και κάνουμε τη δουλειά του προγράμματος των ΕΠΑ, αρχίζουμε να αγαπάμε και να αποδεχόμαστε τον Αληθινό μας Εαυτό. Μόνο τότε είμαστε σε θέση να κάνουμε υγιείς σχέσεις με άλλους. Ξεκινάμε να επιλέγουμε ανθρώπους που είναι ικανοί να μας αγαπήσουν αληθινά και που αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους. Τώρα είμαστε πρόθυμοι να μοιραστούμε τον Αληθινό μας Εαυτό, το πρόσωπο που ήταν γραφτό να γίνουμε, κάποιος που να μπορεί με τη σειρά του να αγαπήσει υπεύθυνα.

Σήμερα θα εξετάσω τις σχέσεις μου, τόσο τις παλιές όσο και τις τωρινές, για να με βοηθήσω να κατανοήσω τις επιλογές που έχω κάνει. Θα ξεκινήσω να μοιράζομαι με άλλους στη ζωή μου τον Αληθινό μου Εαυτό, για να μπορέσω να βρω την αγάπη που αξίζω.