«Τα μέλη της ομάδας μας γιορτάζουν μαζί μας την ανάπτυξη και την ανάρρωσή μας». ΜΚΒ σελ. 404

Ο επικριτικός εσωτερικός γονιός μας μπορεί να μας ψιθυρίζει όλη μέρα, επαναλαμβάνοντας τα μηνύματα που ακούγαμε ως παιδιά από τους γονείς μας, τους δασκάλους μας και από άλλα πρόσωπα εξουσίας κατά τα χρόνια διαμόρφωσης του χαρακτήρα μας. Μερικές φορές ίσως να μην ακούμε καν τα μηνύματα ως σκέψεις· αντί αυτού νιώθουμε άσχημα για τον εαυτό μας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Αλλά στην ανάρρωση, καθώς αποκτούμε επίγνωση του αντίκτυπου που έχει πάνω μας αυτή η επικριτική φωνή και αναγνωρίζουμε τη ζημιά που προκαλεί, αρχίζουμε να αντικαθιστούμε τα αρνητικά μηνύματα με θετικά. Επιβεβαιώνουμε τον εαυτό μας για την προθυμία μας να αλλάξουμε.

Μπορεί να είναι πολύ αναζωογονητικό να γιορτάζουμε τις επιτυχίες μας και να ανταμείβουμε τον εαυτό μας για την πρόοδο που κάνουμε, καθότι το πρόγραμμα των ΕΠΑ απαιτεί κουράγιο, αντοχή και επιμονή. Μερικές φορές μετά από μία δύσκολη ημέρα, το να καταφέρουμε απλά να πάμε σε μία συγκέντρωση αξίζει μία αγκαλιά για συγχαρητήρια. Ή έχοντας δουλέψει μία άσκηση στο Τέταρτο Βήμα η ανταμοιβή μας θα μπορούσε να είναι να τηλεφωνήσουμε σε έναν συνοδοιπόρο μας στο πρόγραμμα και να πάρουμε επιβεβαίωση, καθώς συζητάμε για αυτά που μάθαμε για τον εαυτό μας.

Σήμερα θα αναγνωρίσω τις πράξεις ανάρρωσης που κάνω γιορτάζοντας την πρόοδό μου με τους συνοδοιπόρους μου στο πρόγραμμα που με υποστηρίζουν και με εκτιμούν.